حال فرض كنيم كه پرندگان و درندگان را اين‌طور آزمايش كرد ، آيا جانداران دريايى را چگونه توانست آزمايش كند ، چون لازم بود او به داخل دريا برود آنها را پيدا كند تا بخواص آنها آگاه شود ، همانطوريكه دواهاى ديگر را با تجربه حسى شناخته بود درصورتىكه تو مىدانى كه حيوانات دريا در داخل آبها زندگى مىكنند ، آيا عقلتان و حواستان اجازه مىدهد كه به روى در زير دريا حيوانات را آزمايش كنى ؟ پزشك هندى گفت : عرصه را به من تنگ كردى ، نيدانم چه جوابى بدهم ؟ من ( حضرت صادق ( ع ) ) گفتم : من به زودى براى تو غير از اينها هم دلايل روشنى نشان خواهم داد آيا نمىدانى اين علفها كه از آن دواها ساخته مىشود و اجزاى بدن پرندگان يا روغن بدن آنها و درندگان نمىتواند مفيد واقع شوند مگر اينكه تعدادى از آنها باهم جمع و تركيب شوند ؟ طبيب هندى گفت : بلى درست است ؟ من گفتم : پس به من بگو كه چگونه حواس آن حكيم كه ساختن اين دواها را دستور داده اندازه و مقياس هركدام از آن‌ها را تعيين كرد ؟ چون تو از ديگران بدقت و اشكال اين عمل بهتر آگاهى زيرا شغل تو طبابت است . تو گاهى در يك دوا از يك علف يا چيز ديگر چهارصد مثقال تعيين مىكنى ولى براى ديگر اجزاى آن دوا 3 و يا 4 مثقال يا قيراط نه زيادتر و نه كمتر تعيين مىكنى تا آنها را باهم تركيب دهى و وقتىكه شخصى از آن نوشيد اسهالش بند شود ؟ و اگر همان دوا را به كسى كه مرض قولنج دارد بدهى و بخورانى شكم او را باز مىكند چگونه حواس تو قبل از آزمايش تشخيص داد آنچه كه براى معالجه سردرد استعمال مىشود به پاها و يا ساير جاهاى بدن سرايت نمىكند و ضرر نمىرساند درصورتىكه ظاهرا " سرازير شدن